Interview

“Het is niet makkelijk om op je 18e al zelfstandig te zijn”

Tara (18) en Melvin (19)

Tara (18)

“Ik woon nu bijna een half jaar in een Beschermd wonen–groep in Venlo. Eerst aan de Hogeweg en nu zijn we verhuisd naar de Dr. Blumenkampstraat. Ik heb een kamer gekregen op de 2e verdieping van het nieuwe regiocentrum in Venlo. Ik vind het wel leuk hier, want alles is nieuw en fris. Ook de keuken die we samen delen, is mooi groot. Toen ik 17 was, woonde ik nog bij een pleeggezin. Ik was depressief en zat niet goed in mijn vel. Daardoor botste ik heel erg met mijn pleegmoeder, want die zat ook niet goed in haar vel. Dus moest ik daar weg. In m’n eentje zou ik het niet zou redden, daarvoor is mijn ‘rugzak’ te groot. Daarom heeft jeugdzorg deze plek voor mij geregeld. Ik ben er blij mee, want het gaat nu redelijk met mij. Huishoudelijk en financieel ben ik al best wel zelfstandig, maar mentaal nog niet. Ik vind wel dat ik rustiger ben geworden, sinds ik hier woon en dat ik beter met stress kan omgaan. Het helpt om dingen van je af te praten. Wat ik vooral nog moet leren is hulp durven vragen als er iets is. Dat vind ik het aller moeilijkst, want ik was gewend om alles alleen op te lossen. De begeleiders op de groep zien gelukkig heel snel dat ik ergens mee zit en dan vragen ze door. Ook geven ze me tips hoe ik dingen kan oplossen. Ze helpen me als er iets mis gaat op school. Ik volg de opleiding verzorgende IG en heb een stageplek gekregen die eigenlijk te druk is voor mij. Daardoor raakte ik in de knoop. Nu helpen ze me om een andere stageplek te regelen. Telkens als ik denk, nu wordt het eindelijk normaal, dan gebeurt er weer iets en dan sta ik weer onderaan. In mijn hoofd ben ik nog veel bezig met dingen die vroeger zijn gebeurd. Daar krijg ik binnenkort EMDR-therapie voor. Over een tijdje hoop ik op mezelf wonen, maar dan wel met een begeleider die ik kan bellen als er iets is.”     


Melvin (19)

“In het nieuwe regiocentrum in Venlo heb ik een kamer op de begane grond. Die afdeling is voor jongeren zoals ik, die al bijna klaar zijn om zelfstandig te wonen. Het is mooi wonen hier en veel moderner dan op de Hogeweg! Ik woon nu ongeveer 2 jaar onder begeleiding. Op mijn 17e was ik heel erg aan het puberen, ik dacht alleen maar aan mezelf en had veel ruzie met mijn ouders. Toen heeft jeugdzorg me hier geplaatst. Ik vond mezelf al best zelfstandig, maar ik moest nog veel leren. Het is fijn als er iemand over je schouder meekijkt, want er komt veel bij kijken. Het is niet makkelijk om op je 18e al zelfstandig te zijn.

De begeleiding hier is leuk, ze zijn allemaal heel verschillend. Met de een kun je goed praten, van de ander leer je praktische dingen. De meeste begeleiders hebben vroeger een ander beroep gehad, zoals vrachtwagenchauffeur, chef-kok of leraar. Ze brengen allemaal hun eigen verhalen en ervaringen mee en daar leer je van. Hoe ik ben veranderd in de afgelopen 2 jaar? Ik denk dat ik socialer en wijzer ben geworden, minder irritant. De band met mijn ouders is een stuk verbeterd. We kunnen elkaar weer zien en ik heb meer respect voor ze gekregen. Er zijn twee dingen die ik nog wel moeilijk vind: met geld omgaan en een goede balans vinden tussen werk en privé. Ik werk bijna zes dagen per week als kok, van 14.00 tot 23.30 uur. Omdat ik zoveel werk, heb ik vaak geen zin om het huishouden te doen of voor mezelf te koken. Kant en klaar eten bestellen is duur en dan kom je weer in de problemen met je financiën. Ik moet nog ontdekken hoe ik genoeg tijd overhoud voor huishouden én koken én leuke dingen doen. Dat gaan ze me leren voordat ik op echt op mezelf kan wonen. Waar ik over 5 jaar sta? Dan heb ik hopelijk een leidinggevende baan of een eigen restaurant, maar daarvoor moet ik eerst mijn papieren halen. Dus toch maar weer naar school!”